VAROLUŞSAL KORKU ÖLÜM

İnsan öleceğini bilen tek canlı olmasına rağmen, yok oluşu hiç bir zaman kabul etmemiş…İlkel insanlar ölümden sonra yaşama inandıkları için ölülerini eşyalarıyla gömmüşler, mumyalamışlar…Tanrılar bulmuşlar sonra, güneş tutulmuş güneşe, ay yükselmiş aya, fırtına çıkmış göklere, deprem olmuş toprağa, sel olmuş suya tapmışlar…Anlam veremedikleri bütün doğa olaylarına duydukları korkudan, onu tanrı…

VAROLUŞSAL KORKU YALNIZLIK

Yalnızlıkta diğer varoluşsal korkularımız olan ölüm ,özgürlük ve anlam arayışı gibi, sadece varolduğumuz için yani yaşadığımız ve bilinç sahibi olduğumuz için her insanın yaşadığı bir korkudur.Yalnızlığımız doğumumuzla birlikte, göbekbağımız kesilip,anneyle fiziksel bağımız koptuğu an başlar…Sonrası hep bağlanma arayışıyla geçer…Önce anneye, sonra arkadaşlara, sonra karşı cinse, sonra evladına…BEBEKLİK döneminin bitimiyle anne…